Bizimle iletişime geçin

KOVİD-19 Üzerine Bazı Düşünceler

Kovid-19’un ortaya çıkışı bir yılı geçmiş olsa da bizlerin bunu duyup hafif hafif endişe etmeye başlamamızın üzerinden bir yıl geçmek üzere. Geçen sene bu zamanlarda İngiltere’ye seyahat etme heyecanı içindeyken İngiltere’nin hastalığın neredeyse en çok sarstığı ülkelerden biri olacağını ve döndüğümüzde Kovid-19’u ülkeye ilk getirenlerden biri olmadığımıza şükredeceğimizden habersizdik.  31 Ocak günü taksiyle İstanbul’a dönmek için yol alırken radyoda kulağıma çalınan İngiltere’de ilk iki Kovid-19 vakasının görüldüğü ve hastaneye yatırıldığı haberini dinlediğimi ve sadece hafifçe kulak kabarttığımı hatırlıyorum. Hala üzerine tartışılmaya devam eden ve aslında tam da çözüm bulunduğunu söylemek mümkün olmayan bu öldürücü hastalık önceleri sinsi sinsi ilerlerken hiçbirimizin henüz başımıza geleceklerden haberi yoktu bile. Cuma okul çıkışlarında hafiften delikanlı olma yolunda ilerleyen oğlumla çıktığımız yemeklerden birinde ise oğlum bana İran’da pek çok Kovid-19 vakası görülmüş, ne dersin bizim sınırdan da içeri girer mi diye sorduğunda ağzım yok canım bizi o derece etkilemez derken kafamda endişe taşıdığımı hatırlıyorum.

Hastalık pek çok can aldı, pek çok insanı hırpaladı, ekonomilerde büyük hasarlar bıraktı. En kötüsü de ruhlarımızda derin izler bıraktı. Yeni normal diye bir değişim ve dönüşüm sürecinin içindeyiz ama bunun neye ve nereye evirileceğini dahi bilmiyoruz. Bu süreç içinde beni en çok etkileyen olaylardan birini paylaşmak istiyorum sizlerle. Belki sizler hastalığı çoktan geçirdiniz ve atlattınız, belki ailenizden kayıplar yaşadınız veya belki yakalanmayan dikkatli ve şanslı bireylerden birisininiz. Her ne olursa olsun bu yaşadıklarımızdan çıkarmamız gerektiğine inandığım dersler var. Bu kez bir hoca gibi değil, ancak sizleri seven ve korumak kollamak isteyen bir ebeveyn gibi.

Gelelim beni etkilediğini söylediğim olaya. Benim şu ana kadar Kovid-19 sürecinden ötürü hiç yüz yüze karşılaşmadığım ancak online derslerim sırasında sadece sesinden tanıdığım bir öğrencim var. Derse kimse girmese bile girer, giremeyeceği zaman nedeniyle birlikte mesaj atar ve özür diler. Tanımadan 10 puan verdiğim bir arkadaşınız. Bir gün derslerden birine gelemediğinde bu hastalıktan ötürü hastaneye yattığını söylediğinde gerçekten çok üzüldüğüm ve iyileşmesi için yürekten dua ettiğim biri. Hocam kemiklerim kırılıyor gibi acıyor hakkınızı helal edin dediğinde ise gözümden yaş geldiğini bilmem söylememe gerek var mı? İyileştiğini öğrendiğim zaman ise gerçekten çok sevindim ve kendisine yaşadıklarını sormak istedim. Onun ağzından yaşadıklarını paylaşmak istiyorum. İsmini ise kendisini herkesin sorgulamaması için Z Kuşağından olması nedeniyle Z.K. koyalım dilerseniz…

İnci Hoca: Bize biraz kendinden bahseder misin?

Z.K.: İletişim Fakültesi öğrencisiyim, 24 yaşındayım. İlkokuldan beri düzenli spor yapardım malum üniversiteye geçtiğimden beri spora dayalı faaliyetlerden uzak kaldım maalesef ve sigaranın hayatımda önemli bir yeri oldu.

İnci Hoca: Kovid-19’u ilk duyduğunda neler düşünmüştün, bu kadar büyüyeceği tüm dünyayı soracağını sana veya ailene uğrayacağını tahmin etmiş miydin?

Z.K.: Kovid-19 salgınını ilk duyduğumda açıkçası çok dikkate almadım ve önceki salgınlar gibi, kuş gribi veya domuz gribi gibi gelip geçeceğini düşündüm ve çok umursamadım. Ta ki başıma gelene kadar. Çok şükür bu hastalık ailemde sadece beni buldu. Annem ve babamla aynı evde kalmama rağmen onlarda hiçbir sorun veya belirti olmadı.  Testleri de negatif çıktı.

İnci Hoca: Hastalığa yakalandığını nasıl anladın? Nereden almış olabileceğine dair bir tahminin oldu mu, yoksa nasıl geldiğini anlamadan mı geldi?

Z.K.: Hastalığa yakalandığımı bir doktor arkadaşımla onun hastane çıkısı ayak üstü görüştüğümüzde sigara içmek için çakmak istediğimde çakmağı elinden alıp sigarayı yaktığımdaki temastan olduğumu düşünüyorum çünkü arkadaşım da bu olaydan 2 gün sonra testi pozitif çıktı.

İnci Hoca: Nasıl geçti süreç, ne kadar sürdü?

Z.K.: Negatife dönmem 13 gün sürdü bunun 8 günü hastanede geçti. Hastalığı oldukça ağır geçirdim ve olayın ciddiyetini kötü bir şekilde öğrendim maalesef.

İnci Hoca: Bugün olsaydı şöyle davranırdım diyeceğin bir şey var mı? Henüz bu hastalığa yakalanmamış olan arkadaşların adına önerebileceğin bir şey?

Z.K.: Şu anki aklım olsa sigaraya hiç başlamaz ve sporuma düzenli devam ederdim ve en önemlisi de sağlıklı beslenmek. Yine bu süreçte vücudun sağlam olması çok önemliymiş bunu gördüm. Kovid-19 olsun ya da olmasın tüm arkadaşlarıma sigaradan uzak durmalarını tavsiye ediyorum. Hastalığın etkisini birkaç daha arttırıyor.

 

İnci Hocadan öğrencilerine konuya dair son söz: İşte öğrencimle sohbetimiz bu şekilde gerçekleşti. Benim de sizlere bu konuyla ilgili son sözüm “ne olur ve de ne olur sigaradan uzak durun”. Maske ve mesafeyi tüm doktorlar üstüne basa basa söylüyor. Ancak ben sigara içen bir insan gördüğümde yürekten üzülüyorum. Hele ki bu insan genç bir insansa daha çok üzülüyorum. Bizler orta yaşa gelmiş insanlar olarak bazı alışkanlıklarımız var ve değiştiremiyoruz belki ama gençler çok daha bilinçli ve farkındalık seviyeleri yüksek diye düşünüyorum. Birçok bilgiye üstelik de görseli ve videosu ile erişiminiz var. Bana inanmıyorsanız izlediklerinize inanın ve Kovid-19 geçse gitse dahi sigaradan uzak durun.

SOME IDEAS ABOUT COVID-19

It has been a year since the appearance of Covid-19 and it has been also about a year since we heard about it and started worrying. While I was excited to travel to England around this time last year, I was unaware that England would be one of the countries worst hit by the epidemic and I would be grateful not to be one of those who first brought Covid-19 to the country.  I remembered the time my ears pricked up at the sound of the radio when I heard the first two Covid-19 cases in England and their hospitalization during my return to Istanbul by taxi on January 31st. While the fatal virus which was still being debated and whose effective treatment has not been found yet was spreading insidiously, we did not know what was going to happen to us. I remember that one time my teenage boy and I went out for dinner after school on Friday and my son told that plenty of Covid-19 cases appeared in Iran and asked if the virus would cross our border, that’s when I started to have a lot of worries even though I told him that our country would not be affected as much as Iran did.

The virus has claimed the lives of thousands of people, worn many people out and caused severe damages to economies. Worst of all, it has left its deep mark on our souls. We are in a period of change and transition called the new normal, but we do not even know what it will evolve to. I would like to share one of the cases that most affected me in the process with you. Maybe you have already been infected with the virus and survived, maybe you have suffered losses of your family members or maybe you are one of the careful and lucky individuals who have not contracted. No matter what happens, I believe there are lessons to be learned from this experiences. At this time, I’m speaking not as a professor, but a parent who loves and wants to protect you.

Now, I will mention the case affecting me the most. I have a student whom I’ve never met face to face because of the Covid-19 process but recognized from the voice during my online courses.  The student attends the course even if no one does, and if s/he could not attend, s/he sends a message saying why s/he could not participate and apologizes. S/he is one of the students to whom I gave 10 points without recognizing. When s/he could not attend the course and said s/he was hospitalized because of the virus, I was sick at heart and sincerely prayed for that student’s recovery. My eyes filled with tears when s/he told me it felt like the bones were breaking and asked me for my blessing. When I heard that s/he recovered from the virus, I was really glad and wanted to ask that student what s/he was going through. I want to share what s/he experienced with you in that student’s own words. Since the student is the member of Generation Z, I will call the student G.Z. so that no one could question the student.

Prof. İnci: Could you tell us a little about yourself?

G.Z.: I am a student of the Faculty of Communication, and 24 years old. I used to do sport regularly since primary school. After entering the university, I distanced myself from sports-based activities, and unfortunately smoking has had an important place in my life.

Prof. İnci: What did you think when you first heard about Covid-19? Did you expect that it would spread through the world and you and your family would suffer from it?

G.Z.: When I first heard about the Covid-19 outbreak, I honestly did not take any notice and thought that it would come and go just as the previous epidemics like bird flu and swine flu. I did not care about it until it happened to me. Luckily, I was the only one infected with the virus in my family. Although I stayed at home with my parents, they did not experience any problems or show any symptoms.  The results of their tests were also negative.

Prof. İnci: How did you know you contracted the virus? Could you guess where you got the virus, or were you infected without realizing how it happened to you?

G.Z.: I believed that I got the virus when I touched my doctor friend’s hand to get the lighter I asked for to smoke on the day we met after my friend left the hospital. My friend was tested positive 2 days after our meeting. That touch could be the reason behind the infection.

Prof. İnci: How was the process you were going through? How long did it take?

G.Z.: It took me 13 days to return to negative and in 8 days of which, I was in the hospital. I suffered from a severe infection and that led to a harsh way to see that Covid-19 is a serious problem.

Prof. İnci: Do you have anything to say like “If it happened to me today, I would certainly do…”? Do you have any suggestions for your friends who have not contracted this virus yet?

G.Z.: If I had known then what I know now, I would never have started smoking and continued to do sports regularly. What is the most important is to eat healthily. In this process, I also realized it is important to have a strong and healthy body. I recommend all my friends to stay away from smoking whether or not Covid-19 continues. Smoking makes the individual with virus feel more pain, makes the virus stronger.

 

Prof. İnci’s final words on the case: That is the conversation we had with my student. My last word on the issue is “Please stay away from smoking.” All doctors emphasize the importance of social distancing and wearing mask. However, when I see a person smoking, I get sick at heart. Especially if this person is young, I feel even more sorry. We, as middle-aged persons, have some habits and maybe we cannot change them, but I believe young people are more conscious and they have high awareness levels. They also have access to a lot of information together with its images and videos. If you don’t believe me, then believe what you watch and stay away from smoking even after Covid-19 ends.

Continue Reading
Yorum Yap

Yorum Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir